از اول دبیرستان به لاتین خوانی معتاد شده بود. هر خط کتاب ها معمایی بود که می بایست سر صبرو حوصله حل می شد.دانشی که ذره ذره جمع شده بود . کلمه ها و صرف و نحو باستانی که در مغزش جا گرفته بودند و برایش حسی مقدس پیدا کرده بودند به او قدرت مي داد كه جهاني مرده را زنده كند...

خواندن همين چندتا خط باعث شد كه يهو رشته مو بيشتر دوست داشته باشم!

تاثير لحظه اي بود گويا!

پي بنوشت: خاك غريب - جومپا لاهيري - به شدت توصيه مي شود.